پشت احساس عمیق دل من

شهری از جنس دل است

که اگر پا بگذاری انجا

روی هر خشت و گلش نام تو را می بینی

و اگر منت خود را به سرم بگذاری قدمت روی نگاهم

بنشینی انجا

دختر را تو ببینی که لباسش پر گلهای اقاقیست , بنفشه ست یاس است

و به سویت اید با نگاهی که پر از احساس است

گوش کن زیر لبش زمزمه ای می خواند

که اگر تا مهتاب تو کنارم باشی

اسمان دل من تا به ابد ابیست . اه این قلب پر از خواهش من .

از جدایی نگاه تو دگر عاصیست تو بمان تا به سحر

نه سحر تا به ابد

عشق ای جا جاریست ...




چه کسی می داند که تو در پیله تنهایی خود تنهایی ؟


چه کسی می داند که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟


پیله ات را بگشا تو به اندازه یک پروانه زیبایی ...